"Włączyłam ją i oboje zaczęliśmy płakać "

“Pierwsza reakcja była bardzo wzruszająca, ze setką pytań: jak to zrobiłaś, gdzie to znalazłaś, czyj to pomysł. Na przyjęciu urodzinowym goście niemal nauczyli się piosenki na pamięć, bo mój mąż musiał ją puścić każdemu osobno. Najmłodsze dziecko zaczęło wyłączać głośnik, tak go poniosło. Sto razy powtórzył, że przez czterdzieści lat czegoś takiego nie przeżył.”

“Nie było nikogo, kto by nie zapłakał. Mój mąż powstrzymywał się przez cały czas, gdy nagrywałam, przełykał ślinę, ale kiedy piosenka się skończyła, nie mógł zatrzymać łez.”

“Płakał, tak bardzo mu się spodobała. Nie nagrywałam, bo wstydziłam się patrzeć, jak słucha, więc się schowałam. Ale kiedy się skończyła, już płakał, tak go to poruszyło.”